|
Boli nas każdy ¶wit
każdy za ¶cian± szmer
telefon póĽny zbyt
i brak na koncie zer
Cieszy ulicy gwar
knajpa gdzie graj± jazz
za rogiem tani bar
i miło¶ć - je¶li jest
Na odwiecznych uczuć hu¶tawce
przytuleni jak ptaki do siebie
kołyszemy się nad wielkim miastem
prostych znaków szukamy na niebie
A pod nami ¶wiatła i przestrzeń
a dokoła nocy aksamit
i ta w±tła pewno¶ć że jeszcze
że co¶ jeszcze także przed nami
Dzi¶ ty a jutro ja
pojutrze znowu my
więc pojedynek trwa
do pierwszej srebrnej łzy
Na odwiecznych uczuć hu¶tawce
przytuleni jak ptaki do siebie
kołyszemy się nad wielkim miastem
prostych znaków szukamy na niebie
Ta hu¶tawka to przecież jest życie
które według uczonych nie głaszcze
lecz pozwala się unie¶ć w zachwycie
w Nowym Jorku i Starym Teatrze
|
