|
Poznaj drugie dno
Lecz najpierw
Zechciej zanurzyć dłoń
W tę przestrzeń za kurtyną
Błogiej ignorancji
Która stale ma głos
Bo podąża za wygodą krok w krok
Przemywam swoją twarz
Poezją błota
Gdy chcę zrozumieć lepiej
Że to co zdobi nas
Podłością zwykłą jest
Jeśli innych szpeci
Jest tyle rożnych prawd
Obcych tobie
(bo wybierasz tak)
By nie pojąć ich
Siedząc w loży
Błogiej ignorancji
Która stale ma głos
Bo podąża za wygodą krok w krok
Przemywam swoją twarz
Poezją błota
Gdy chcę zrozumieć lepiej
Że to co zdobi nas
Podłością zwykłą jest
Jeśli innych szpeci
By spokojny sen śnić
Omijamy wciąż
Niewygodne myśli
To jest sztuka
Nie lada to sztuka
Samemu tak siebie oszukać
W ślepych lustrach swych sumień
Strach cokolwiek jest zmieniać
Bo w ślepych lustrach swych sumień
Nie mamy sobie nic do zarzucenia
Ta złuda stale żywi nas
Przemywam swoją twarz
Poezją błota
Gdy chcę zrozumieć lepiej
Że to co zdobi nas
Podłością zwykłą jest
Jeśli innych szpeci
|
